محيط ( 1278 - 1213 ) ميرزا محمد محيط ، ملقب به شمس الفصحاء ، در سال 1250 هجرى قمرى در قم ديده به جهان گشود . پدرش نيز از عالمان دين و دانشمندان زمان خود بود و در ترويج مبانى مذهب جعفرى و ارشاد مردم گام برمىداشت . محيط علوم ادبيه و عربيه را در قم و اصفهان از اساتيد فن فراگرفت و چون داراى طبع شعر و ذوق ادبى بود در اندك زمان مورد توجه ادبا و فضلا قرار گرفت . دوستعلى خان معير الممالك وزير خزانهء ناصر الدّين شاه كه از وزراى ادب‌پرور بود و با فضلا و ارباب ذوق و شعر حشر و نشر داشت ، محيط را از قم به تهران فراخواند تا عهده‌دار تعليم و تربيت فرزندش دوست‌محمد خان باشد . محيط از جوانى طبعى روان و قريحه‌اى تابناك داشت و در دستگاه معير الممالك به خدمت پرداخت و سالهاى بعد نيز آموزگارى دوستعلى خان ثانى ( اعتصام السلطنه ) را عهده‌دار گرديد . محيط در موقع جلوس مظفر الدّين شاه به امر صدر اعظم سجع مهرى جهت پادشاه به نظم درآورد كه مقبول طبع واقع گرديد و مورد اكرام و انعام قرار گرفت و به لقب شمس الفصحاء ملقب گرديد . محيط در سال 1317 هجرى قمرى بدرود حيات گفت و در قبرستان شيخان قم مدفون گرديد و ديوانش براى اولين بار با تدوين و مقدمهء ميرزا حيدر على ثريا ( مجد الادباء ) پدر همسر محيط طبع شد و مرحوم ثريا در مقدمهء ديوان او نوشت : « محيط شاعرى عالىقدر و صاحب فضيلت بوده و عمرى را با صداقت و پاكدامنى و ديانت و امانت به سر برده و شاعران جوان در محضر او كسب علم كرده و معرفت اندوخته‌اند . »